Tekrar tükenişine kadar veya tükeniş olmaksızın yapılan direnç antrenmanının kas kuvveti ve hipertrofi üzerindeki etkileri: Sistematik bir derleme ve meta-analiz.

AMAÇ: Kas tükenişine kadar veya tükeniş olmaksızın yapılan antrenmanın kas kuvveti ve hipertrofi üzerindeki etkilerine dair bir sistematik derleme ve meta-analiz gerçekleştirmeyi amaçladık. YÖNTEMLER: Etki büyüklüklerinin (ES) meta-analizleri, tükenişe karşı tükeniş olmadan antrenman yapmanın kuvvet ve hipertrofi üzerindeki etkilerini inceledi. Alt grup meta-analizleri; antrenman durumu (antrenmanlı vs. antrenmansız), antrenman hacmi (hacim eşitlenmiş vs. hacim eşitlenmemiş), vücut bölgesi (üst vs. alt), egzersiz seçimi (çok eklemli vs. tek eklemli egzersizler (yalnızca kuvvet için)) ve çalışma tasarımı (bağımsız vs. bağımlı gruplar) gibi değişkenlerin potansiyel düzenleyici etkilerini inceledi. BULGULAR: Derlemeye on beş çalışma dâhil edildi. Tüm çalışmalar katılımcı olarak genç yetişkinleri içermekteydi. Meta-analiz, kas kuvveti (ES = -0,09, %95 güven aralığı (%95GA): -0,22 ila 0,05) ve hipertrofi (ES = 0,22, %95GA: -0,11 ila 0,55) açısından antrenman koşulları arasında anlamlı bir fark olmadığını gösterdi. Çalışmaları vücut bölgesine, egzersiz seçimine veya çalışma tasarımına göre sınıflandıran alt grup analizleri, antrenman koşulları arasında anlamlı bir fark göstermedi. Gruplar arasında antrenman hacminin eşitlenmediği çalışmalarda, analiz kuvvet kazanımları açısından tükeniş olmaksızın yapılan antrenmanı anlamlı düzeyde desteklediğini gösterdi (ES = -0,32, %95GA: -0,57 ila -0,07). Direnç antrenmanı geçmişi olan bireyler için yapılan alt grup analizinde, kas hipertrofisi için kas tükenişine kadar antrenman yapmanın anlamlı bir etkisi olduğu görüldü (ES = 0,15, %95GA: 0,03-0,26). SONUÇ: Kuvvet ve kas boyutu kazanımları için kas tükenişine kadar antrenman yapmak gerekli görünmemektedir. Bununla birlikte, bu şekilde antrenman yapmak da bu adaptasyonlar üzerinde zararlı etkilere sahip görünmemektedir. Bu bulguların genellenebilirliğini artırmak için yaşlı yetişkinler ve ileri düzeyde antrenmanlı bireyler arasında daha fazla çalışma yürütülmelidir.